وَأَشْهَدُ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ ، كَلِمَةٌ جَعَلَ الْإِخْلَاصَ تَأْوِيلَها ، وَضَمَّنَ الْقُلُوبَ مَوْصُولَها ، وَأَنارَ فِى التَّفَكُّرِ مَعْقُولَها . الْمُمْتَنِعُ عَن‌ِالْأَبْصارِ رُؤْيَتُهُ ، وَمِنَ الْأَلْسُنِ صِفَتُهُ ، وَمِنَ الْأَوْهامِ كَيْفِيَّتُهُ . ابْتَدَع‌َالْأَشْياءَ لَامِنْ شَيْءٍ كانَ قَبْلَها ، وَأَنْشَأَها بِلَا احْتِذاءِ أَمْثِلَةٍ امْتَثَلَها . كَوَّنَها بِقُدْرَتِهِ ، وَذَرَأَها بِمَشِيَّتِهِ ، مِنْ غَيْرِ حاجَةٍ مِنْهُ إِلى تَكْوِينِها ، وَلَا فائِدَةٍ لَهُ فِي تَصْوِيرِها ، إِلَّا تَثْبِيتاً لِحِكْمَتِهِ ، وَتَنْبِيهاً عَلى طاعَتِهِ ، وَإِظْهاراً لِقُدْرَتِهِ ، وَتَعَبُّداً لِبَرِيَّتِهِ ، وَإِعْزازاً لِدَعْوَتِهِ ، ثُمَّ جَعَلَ الثَّوابَ عَلى طاعَتِهِ ، وَوَضَعَ الْعِقابَ عَلى مَعْصِيَتِهِ ، ذِيادَةً لِعِبادِهِ عَنْ نِقْمَتِهِ ، وَحِياشَةً مِنْهُ إِلى جَنَّتِهِ . خدا را بر نعمتهايش سپاس مىگويم ، و بر توفيقاتش شكر مىكنم ، و بر مواهبى كه ارزانى داشته ، ثنا مىخوانم . بر نعمتهاى گسترده‌اى كه از آغاز به ما داده . و بر مواهب بىحسابى كه به ما احسان فرموده . و بر عطاياى پىدرپى كه همواره مارا مشمول آن ساخته . نعمتهايى كه از شماره واحصاء بيرون است . و بخاطر گستردگى در بستر زمان هرگز قابل جبران نيست . وانتهاى آن از ادراك انسانها خارج است . بندگان را براى افزايش و استمرار اين مواهب به شكر خويش فراخوانده . وخلائق را براى تكميل آن به ستايش خود دعوت نموده . و آنان را براى بدست آوردن همانند آنها تشويق فرموده . و من شهادت مىدهم كه معبودى جز خداوند يكتا نيست . بىمثال است ، و شريك و مانند ندارد . اين سخنى است كه روح آن اخلاص است ، و قلوب مشتاقان با آن گره خورده ، و آثار آن را در افكار پر تو افكن شده . خدايى كه رؤيتش با چشمها غير ممكن است ، و بيان اوصافش با اين زبان محال ، و درك ذات مقدّسش براى عقل